Samstag, 23. April 2016

Cikël poetik nga Hasan Qyqalla

Hasan Qyqalla
SONTE...

Sonte s’do zbraz gotën me verë
Në qelq shoh dy lot ngrirë për faqe
E zërin më sjellë butësisht kjo erë
Fytyr’ e saj fanitej lulemanushaqe

Rri e vrenjtur dhe Hënën bezdisë
Në parmak dritarje agu të ndritë
Ekzili tej brigjesh mallit harlisë
Prekja kah jeta teshen në pritë.

Sonte dot nuk zbraz gotën me verë
Në varkë lundrimi zënë pikë e vrer


 EKZILI I ËNDRRËS

I mpirë pres n’ishullin e ngrirë
Prehjen e ëndrrës
Valsin tisbardhë
Kandil buzë muzgut
A thua larg vajte
Sa larg vajte
N’ekzilin e hijes
Strehim n’brigjet e pritjes.

2.
... e loti 
Po të trathëtoi loti
Pikëtim si kokërr misri
Në gjoksin e prushtë
Mbyllë dritaren e syrit
Mos të thej rrezja e agut
Mbase dhembjen shprushë

3.
Palos netët e vrugëta
E ditët e mugëta
Në kujtesën e trishtë
Ditarin varë në murë

N’pritje qesh Pikaso
me ngjyrat në pikturë.


ZANË MOJ ZANË 

 ne prehërin tënd
 derdhë buzëqeshjen si valë deti
 të të rrëmbej dallg‘ e parë...
 bebzat derdh në re qiellore,
 rrëfejm agun e bardhë
 Zanë moj Zanë...!

 Zanë e malit si vetëtim flakron
 mallin (s’)shuan ne largësi
 vetëm kujtimet ngelin hirësi

 edhe ëndërrat valviten si flamuj mbi mua
 ëndrrat si emblem i dua

 më mbulo me vellon e dashurisë
 të jem peng i natës
 dhe varg loti në mërgim
 të qëndis kujtimin e parë...
 Zanë...
 moj Zanë...

  agimin magjik vezulluar
 aty ku ëndërrat kanë ndalë

Zanë mos u trishto 
… oj Zanë
 se agu është duke ardhë

  me streho ne gjoksin e virgjer,
 ku prehet frymëzimi i jetes në hirësi
 të puthë prajshëm me vargjet në kitarë
 të përkdhelë një shekull pandarë...
 e vesa e mëngjesit sjell freski në buzë 
Zanë …

 oj Zanë

 të ndjej aromën e gushës sate
 e dielli, dielli mos të vij fare
 rreze spektri reflektojn aty
 as yllit t'agut falë t’mos i jem;
 dhe nga hiri ngrisim pullaz
 të strehojmë gjer n'përjetësi
 me këngën e mallit për ty
 Zanë …

 oj Zanë

 e krelat e flokut për fije
 do flak në këngën e dites
 me nota në telat e zemrës
 me vargjet e poezis
 e bilbili mysafir rasti në parmak
 dëshmitarë i merkullis
 një jetëshekull vardisë 

 Zanë…
 moj Zanë !

 07. 02. 2012


TESTAMENT GJAKU

Gjak për zemër

1.
 ...dhe futemi në botën e njomsisë
mbase prej kohe përpiqem të të prek dellin
relaksu’r jem
pak unë pak ti edhe ai
xhan o xhan
të than...

Kam zhuritje
të të përqafoj
kur yjet shndrisin më natë
të josh ëndrrën logut të blertë
të ledhatoj imazhin në valë
natën e shekujve të mundim
i zënë rob ... rinjohje mall!

2.
Vallë a do vij ajo ditë
të bëhesh i imi
të bëhem i ty
përse më le të vuaj së koti
të dua ëndrra ime e gjallë ...
të dua si foshnja t’amë
si kalama kur ëndrroja djepin e urtisë
këngën e dashurisë ...
mbyllë në kafazin e hapur ...“rob i Lirisë"

Sonte do rri zgjuar...
më bëj pak streh 
dua të dëgjoj frymëmarrjen tënde
ta dish sa kam vuajtur
nëpër furtun...
... më ngroh më frymëmarrjen tënde
dëgjo zemrën që rreh
t’ëndrrova dhe shpalosa folen e shpirtit
 që kurrë nuk zuri vend gjersa takoi TY

3.
 E sot do fle i qetë në gjoksin prush
 pikturë ëndrrimtare
 që falë mos i qofsha as Da Vinçit
 për Monalizen e tij
 “heu vdeksha për Ty”!

Do fle i qetë
as shekujt s’do mjaftojnë për jetë
aty ku qëndron madhështore Kala e Kastriotit
aty ku Buna kalon me ujin e saj si kristal
aty ku Lana

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen